De gastvrije wijnjuf

De cabaretier Lebbis vertelde het al prachtig in een van zijn sketches; een terras beleving waar je alleen maar van kan dromen! (gefronste wenkbrauwen nu? Google ff op Lebbis en terras) Waar ligt het hem aan? Waarom is de ene beleving ronduit om van te janken, terwijl je bij een andere ervaring, de bediening wel kan zoenen? Als deze vraag makkelijk beantwoord zou kunnen worden, dan snap ik niet waarom er veel te weinig aandacht wordt geschonken aan goede bediening. Een goede host aan tafel is de lijm van de beleving. Drie componenten lijm, dat wel; een samenstelling tussen kennis, vaardigheden en waarachtigheid. Alhoewel, bij nader inzien; lijm klinkt wat kleverig. Kleverige bediening is nog nooit bij de gast favoriet geweest. Nee, beter is; mediator. In de gastvrijheidsindustrie ben je als host(ess) vaak een bemiddelaar. Ruziënde gasten, of echtparen, tussen de gast die liever de pepersaus apart heeft en de chef die zijn culinaire creatie en opmaak in duigen ziet vallen, ma...

Telefoonterreur   bestond vroeger alleen in de vorm van   gebeld worden rond etenstijd. Je warme prak stond toen alleen koud te worden door UPC, KPN of een andere grootgrutter in MB’s,   belminuten of Kilo Watt uren. Tegenwoordig wordt er ook telefoonterreur gepleegd door het merendeel van de geciviliseerde mensheid. Je kunt geen winkel, perron, klaslokaal of horecagelegenheid   binnenlopen of je ziet mensen turen naar een vierkant geval in hun hand; de smartphone . 'Swipend' de dag doorkomen met je vinger in contact met je vrienden. Als wijnjuf   begin ik altijd mijn wijnles met een verbodsbord; die van de rode rand en een groot kruis door een mobieltje. In mijn les geen gefröbel tussen de benen met dat belkastje onder de spuugbak. Ik wens aandacht voor de les en het heeft iets te maken met wederzijds respect. In de horeca zie ik dit fenomeen ook. Bijna alle gasten hebben de telefoon in de hand of in ieder geval naast het standaard couvert liggen!...