Toen ik 15 was en werkzaam in de plaatselijke pizzeria, heb ik iets vreselijks gedaan. Het was tijdens de drukke Pinksterfeestdagen in Delfzijl en de zaak zat tot aan de nok toe vol met vrolijke Groningers die op de dijk met Jantje Smit hadden meegebruld. De pizzaborden waren 3 keer groter dan die van ons thuis en wel 5 keer zo zwaar. Twee borden met de bovenhandse draagmethode en een in de linkerhand; ik hoefde toen nooit naar de sportschool. Het ging lekker totdat er een jong gastje rondjes begon te rennen om de pilaren in de zaak... Het is niet alleen gevaarlijk, maar het vertraagt de service ontzettend! Het meisje rende rondjes door het restaurant langs tafels en gasten en bediening. Ik had, en zeker voor mijn leeftijd, al heel pedagogisch en lief gevraagd of ze even op haar plek wilde gaan zitten omdat haar pizza bambino er bijna aankwam. Ze keek mij zoet aan en rende vervolgens verder om de zuilenrij. Aan haar tafel aangekomen heb ik geprobeerd een indringende ...
Herkenbare verhalen uit het leven van de gastvrije wijnjuf