Normaal waag ik mij niet aan politiek geëngageerde verhalen maar nu moet ik even.. Er zijn op dit moment vele mede wereldburgers die huis en haard verlaten om en veiliger heenkomen te zoeken. Zij verstoppen zich in treinstellen, vrachtwagens, wagen zich in een bootje op zee, lopen tussen de rails of snelweg om te hopen op een vreedzaam onderkomen for the time being.. Toen de foto van het aangespoelde Syrische jongetje op FACEBOOK viraal ging, brak het inzicht en de ernst van deze ramp pas echt door bij vele Europese huishoudens. Waarom deze mensen zo veel risico laten lopen? Kunnen we deze reis niet beter faciliteren? Kunnen we niet het probleem in het land waar men uitvlucht bestrijden zodat het niet eens nodig is om weg te moeten? Kunnen we als aardbolgenoten niet al vast onze burgerplicht doen terwijl de politiek door debatteert over de aantallen vluchtelingen die ze wel of niet willen of kunnen onderbrengen? Ik klink naïef en; nee, ik heb hier niet voor door...
Herkenbare verhalen uit het leven van de gastvrije wijnjuf