Het begon net zachtjes te regen en op het moment dat ik mijn Toyota Prius de oprijlaan opreed. Het restaurant lag er mooi bij; goed uitgelicht, een verse lik verf op het houtwerk…het grind aangeharkt en geen peuk te bekennen.. Ik opende mijn portier en op dat moment doemde er boven mij een strakblauwe lucht op; een paraplu met wolkeloze binnenbekleding. ‘Goedenavond mevrouw de Zwaan, Welkom op landgoed ‘In de Zevende Hemel’ ! Ik loop even met u mee naar de voordeur; het regent nu wel heel erg hard!’ Bij binnenkomst werd mijn jas aangenomen en werd ik naar mijn tafel begeleid. Mijn stoel werd gastvrij naar achter geschoven waarna het geruisloos, inclusief mij, weer werd terug geschoven net ver genoeg zodat ik gemakkelijk zat. Nadat het aperitief geserveerd werd; een huisaperitief waarvan ik nog nooit de combinaties samen in een glas heb mogen aantreffen, maar verrassend en super van smaak, kreeg ik de dinerkaart, opengevouwen, aangereikt. Alles was op voorraad en ...
Herkenbare verhalen uit het leven van de gastvrije wijnjuf