De gastvrije wijnjuf

Ik ga gemiddeld 2 keer per week uit eten; deels beroepsmatig maar ook privé. Dat is wellicht vaker dan de gemiddelde Nederlander, dus ik ben misschien wat bevooroordeeld, maar soms heb ik echt moeite om een keuze te maken. En niet omdat er zoveel spannends te kiezen valt. Uiteraard moet vermeld worden dat de keukens in het topsegment hier in dit stukje buiten beschouwing gelaten kunnen worden, maar als ik dat 2 keer per week zou kunnen ervaren, dan zat ik waarschijnlijk niet hier maar op een luxe jacht waar iemand met een sixpack mij kaviaar zat te voeren.. om het af en toe af te toppen met een teugje Vintage Champagne. Geen keuze stress gisteren in  Kafe België; hartje Utrecht. Zij serveren zo'n 174 bieren op fles en nog eens 20 wisselend op fust. Daarnaast een kleine, maar spannende lunch- en dinerkaart. Op de kaart zie ik gerechten die maatschappelijk verantwoord geproduceerd zijn en waar  de herkomst vermeld wordt. Uiteindelijk ben ik toc...

Er moet mij iets van het hart.. Steeds vaker lees ik via Facebook of andere sociale media hoe gastheren en gastvrouwen over hun gasten denken.  Dat is vaak niet zo lovend en dat is de doodsteek voor ons vak HORECA BE LIKE is zo'n pagina op Facebook; een typisch horeca humor  pagina met ergernissen van metname het bedienend personeel. Ik, als oud gediende uit de horeca vind sommige foto's met bijschrift en grapjes erg vermakelijk maar soms komen er teksten langs waarbij gasten onderuit worden gehaald. Zo zouden ze altijd het terrastafeltje kiezen wat het meest ver weg is ten opzichte van het buffet. Datzelfde tafeltje is ook altijd nog vies als er weer gasten aan gaan zitten. Ja, logisch! Dat tafeltje staat lekker in het zonnetje en dus het meest ideale plekje voor de gast. Dus als de gasten weggaan, is het tafeltje snel weer bezet! Ook nog zo een; op het terras zijn er zeikerds van gasten die bij een groot gezelschap niets bestellen als je opne...