De gastvrije wijnjuf

Wat gebeurt er als je 2 gastvrije vineuze vrouwen uit de Friese culturele en culinaire hoofdstad een dagje loslaat in Amsterdam? Het was als Thelma en Louise in Hospitality Wonderland. Als hongerige meisjes in een snoepwinkel. In een dag zitten 24 uur en Amsterdam zit vol met 'wanna see' plekken. Dus nadat we uit de trein stapten, gelijk maar de eerste stop gemaakt; Double tree Hilton sky lounge. De oplettende lezer weet dat ik er begin deze maand ook was, maar op herhaling is geen straf. Alleen al voor het uitzicht en de 'gratis' refill van de koffie kom je terug. Bij de receptie van het hotel vroegen we om een plattegrond. De dame die ons zeer vriendelijk te woord stond, gaf ons een kaart. We kregen zelfs een voucher voor korting voor de fietshuur bij de plaatselijke fietsenboer. Jee, ze was wel heel aardig. Op de balie stond een grote conische vaas met appels en water. Ja, daar mochten wij ook een van.Toen we haar hartelijk bedankten voor haar  gulle gastvrije ge...

Alleen op vakantie gaan? Dat heb ik nog nooit gedaan! Ik was normaal altijd met partner, kinderen of beiden. Dit jaar was de mogelijkheid om te kijken of deze wijnjuf een solo avontuur aan kon. Nou en of! Eigenlijk was het een test, een missie: een zomer therapie. Zou ik niet eenzaam zijn? Zou het wel leuk zijn? Voelt het niet zielig? Zie ik op terrassen niet teveel ogenschijnlijk gelukkige verliefde stelletjes die romantisch in elkaars ogen kijken waardoor ik gillend en met de tissues in het handschoenenkastje snel huiswaarts wilde? Niets van dat alles! Het mooie -heb ik ontdekt- van alleen op vakantie gaan, is dat je autonoom kunt beslissen waar je heen wilt. Je kunt opeens toch links afslaan richting Riquewihr, omdat je ad hoc bedenkt nog bij een wijnboer langs te gaan waar je wat zou willen proeven. Langs wijnboeren gaan en een degustation doen, zonder je schuldig te voelen dat je veel te lang tijd neemt en dat er nu ook iets anders gedaan moet worden om al...

Het is een stukje rijden van mijn woonplaats, maar dan BEN je ook ergens! De achterhoek in WENTERS.. zoals ze dat daar zelf uitspreken.. Mijn missie: Culinair verpozen met het weerzien van een van mijn beste vriendinnen! Dat heb ik geweten.. Na een eerste gezellige avond voelde ik mijn kussen pas om 3.13 uur. Dat is veel te laat voor mijn leeftijd! Omdat ik maar een volledige dag had in WENTERS,  en niet konden kiezen, besloten we te lunchen en te dineren. Omdat het kan... We moesten natuurlijk even bij Nel Schellekens langs die de Gulle Waard per December verlaat om nieuwe en nog spannender dingen te doen! We konden heel even met Nel praten nadat de drukke lunch iets geluwd was.. maar tjonge jonge.. als je een roze konijntje bent met je batterij wat laag.. heb je maar 5 minuten nodig om te energizen ... wat een POWERBANK is die vrouw!! De salade met lauwwarme gerookte zalm was weer een plaatje en smaakte karakters! De Strand lodge in Winterswijk heeft tijdens de vorig...

Als er ergens een recensie in een krant wordt gepubliceerd is het hopen, voor de horeca ondernemer, op een positief stuk! De culinaire paparazzi kan je maken en breken. Zo hopen de beschreven bedrijven op exposure en meer klandizie. Ik, daarentegen, vind het smullen als er een lichte toets van kritiek tussen de regels valt te bespeuren. Dan word ik zo nieuwsgierig dat ik er heen MOET! Zo ook moest en zou ik naar de strandtent op Bloemendaal aan Zee: San Blas. In het kader van de zomervakantie en er even uit, togen mijn kinderen en ik naar de Zee. Er zou een culinaire en gastvrije tour gemaakt gaan worden in het kader van de opvoeding. Voor een  zoon van 14 en een dochter 17, die na de zomer naar de meest Internationale hogere hotelschool van Nederland gaat, moesten we dus sowieso over de Wallen, langs een smoothie bar (iets met bananen)  naar de hospitality Hotspots. Eerst naar San Blas. Een 7 km lange tocht door het rulle zand bracht ons langs Woodstock , ...