Doorgaan naar hoofdcontent

No children allowed!?

Toen ik 15 was en werkzaam in de plaatselijke pizzeria, heb ik iets vreselijks gedaan. Het was tijdens de drukke Pinksterfeestdagen in Delfzijl en de zaak zat tot aan de nok toe vol met vrolijke Groningers die op de dijk met Jantje Smit hadden meegebruld. De pizzaborden waren 3 keer groter dan die van ons thuis en wel 5 keer zo zwaar. Twee borden met de bovenhandse draagmethode en een in de linkerhand; ik hoefde toen nooit naar de sportschool. Het ging lekker totdat er een jong gastje rondjes begon te rennen om de pilaren in de zaak...

Het is niet alleen gevaarlijk, maar het vertraagt de service ontzettend! Het meisje rende rondjes door het restaurant langs tafels en gasten en bediening. Ik had, en zeker voor mijn leeftijd, al heel pedagogisch en lief gevraagd of ze even op haar plek wilde gaan zitten omdat haar pizza bambino er bijna aankwam. Ze keek mij zoet aan en rende vervolgens verder om de zuilenrij.
Aan haar tafel aangekomen heb ik geprobeerd een indringende en desperate glimlach op te werpen bij de mensen waarvan ik dacht dat het haar ouders waren. De ouders pikte mijn hulpeloze signaal niet op en bestelde op mijn oogcontact nog een rondje panne e burro  en Lambrusco.

Toen heb ik iets gedaan wat niet door de beugel kon maar wel effectief; al rennende ving ik de jonge dame op en knielde bij haar neer en zei tegen haar op mijn allerliefste zoetgevooisde juffenstem: "ga maar nu even heel snel zitten want anders word ik heel erg boos..." Terwijl ik dit zei kneep ik vrij hard in haar monnikskapspier. Het leek vanuit de hoek van tafel 64 op een  vriendelijk onderhoud inclusief zachtaardig schouderklopje.
Het meisje is niet meer van haar stoel geweest de hele avond en de moeder maakte een compliment omdat ik zo goed kon omgaan met haar dochter....


Nu, 35 jaar later en wijzer weet ik dat het mijn verantwoordelijkheid niet was om kinderen in het gareel te houden. Ik studeerde tenslotte niet aan de PABO. (Nou ja, een module omgaan met kinderen zou in het curriculum van de hotelschool helemaal niet misstaan...)

De discussie over kind vrije restaurants laaide van de week weer op. In het buitenland zie je het al meer, maar in Nederland is het nog geen groot fenomeen. Moeten wij de kinderen weren in restaurants? Of moeten wij ouders weren die hun kinderen niet in bedwang kunnen houden tijdens een restaurantbezoek? Als ouder zal je naast een goede restaurantopvoeding ook het type restaurant juist moeten uitkiezen. Als ik mijn kinderen van 2 en 4 naar een 2 sterrenzaak breng, weet ik dat ze na gang 4 verveelt zijn en niet meer stil kunnen zitten tot aan het dessert.

De bediening kan best een beetje helpen om de ouders wat te ontlasten met kleurplaten of toetjes maken in de keuken, maar het blijft de verantwoordelijkheid van de ouders om het type restaurant te kiezen alsmede het tijdstip van bezoek; kom je na bedtijd van je kroost een restaurant binnen, dan weet je al dat het rellen wordt. Ook de reden van bezoek is belangrijk; wil je een avond met je partner een goed gesprek; neem dan een oppas. Vier je het halen van het B diploma van je dochter? Dan bepaal je de juiste locatie en ben je met zijn allen.

NB aan de restaurateurs: Mocht u overwegen om in toekomst een sticker op de deur te plakken om kinderen te weren; weet dan wel dat deze ongewenste potentiele  doelgroep nooit de gasten van de toekomst zullen worden. Zij zijn later jullie koks, bedieningsmedewerkers en gasten!

NB aan de ouders: pak je verantwoordelijkheid aan de restauranttafel en check na jullie restaurantbezoek je kind op blauwe plekken vanwege die vriendelijke bediening!

Reacties

Populaire posts van deze blog

The summer of love has come to an end....HAPPY NEW YEAR!!

  When working in an educational Institute, this moment of the year, feels like New Years Eve; a brand new academic year will start! Before we are going to  execute hybrid education, I would like to reflect on the summer of LOVE. Was it really a summer of love? Or was it a summer with promising events and disappointments of both weather and  non existing festival disasters?  We gave our Hostmanship minor students the possibility to honour a host who acted extremely hospitable by giving a button with I AM A HOST on it. During the summer I honoured 3 hosts who where extremely welcome: The first host at Boscafe 't Hijgende Hert, where the host was extremely enthousiastic and emphatic towards us. The 2nd button went to a host in  restaurant ACE, a restaurant in Amsterdam. The host gave us his tablet when the last guests were gone. We could create our own spotify list during the cheese and dessert! Great initiative!  The 3rd button went to Jan Gerard van der Wal...

De Welkome wereld van Sam; praatplatenboek tegen de verhuftering in de samenleving!

  Tweedeling in de maatschappij, vaccineren versus niet vaccineren, wit of zwart, rood of groen, allemaal tegenstellingen die tegenwoordig voer zijn op sociale media en in real time om in conflict te gaan waardoor de samenleving er minder welkom van wordt. Laten we wel zijn, het is ook geen pretje om nu in deze tijd ondernemer, student, alleenstaande moeder met 2 nationaliteiten of horecaman of -vrouw te zijn. Om nog maar te zwijgen over het leven van onze zorgmedewerkers... Deze tijd biedt ook kansen! Juist omdat de urgentie van het samenbrengen van elkaar groter is dan ooit heb ik gepoogd om een kinderboek te schrijven over onder andere compassie en  gemeenschapszin. Het boek is geïnspireerd op de praktische filosofie Hostmanship.  (zie ook: Hostmanship group Nederland B.V.) Een voorleesboek met kleurrijke pagina vullende illustraties waar elke dag van de week een verhaal van Sam, Boras en Rosie verteld wordt. Thema's als iets voor een ander doen, nieuwsgierig zijn naar...

The Hospitality Industry: Great Place to Work?

Ik hoor steeds vaker van studenten die zich op een stage orienteren:  "Alles behalve stage in een hotel of in de F&B!" Veel liever willen een stage in een bedrijf waar niets te ruiken valt van hotelerie. Als ik er naar vraag zeggen ze dat ze klaar zijn met F&B omdat ze daar vaak mee te maken hebben gehad tijdens hun studentenbaantje. In een hotel lijkt ze niets omdat ze het (voor)oordeel hebben dat het te hard werken is en dat ze nooit vrij zijn, dat overuren niet gecompenseerd worden en dat er geen tijd gegeven wordt voor het schrijven van hun scriptie. Deze vooroordelen horen ze van hun medestudenten en van sommige stagiaires die al een ervaring rijker zijn in de Hospitality Industy. Na de stage is er een uitstroom van veel meer dan de helft die hun heil elders zoeken. Doodzonde! Zonde voor de jonge professional die na 4 jaar studeren wordt teleurgesteld. Zonde voor onze mooie Hospitality Industry. Er zijn vele vacatures op dit moment die moeilijk te vervull...