Er zijn op dit moment vele mede wereldburgers die huis en haard verlaten om en veiliger heenkomen te zoeken. Zij verstoppen zich in treinstellen, vrachtwagens, wagen zich in een bootje op zee, lopen tussen de rails of snelweg om te hopen op een vreedzaam onderkomen for the time being..
Toen de foto van het aangespoelde Syrische jongetje op FACEBOOK viraal ging, brak het inzicht en de ernst van deze ramp pas echt door bij vele Europese huishoudens. Waarom deze mensen zo veel risico laten lopen? Kunnen we deze reis niet beter faciliteren? Kunnen we niet het probleem in het land waar men uitvlucht bestrijden zodat het niet eens nodig is om weg te moeten? Kunnen we als aardbolgenoten niet al vast onze burgerplicht doen terwijl de politiek door debatteert over de aantallen vluchtelingen die ze wel of niet willen of kunnen onderbrengen? Ik klink naïef en; nee, ik heb hier niet voor doorgeleerd, maar het voelt niet goed om deze mensen dood te zien gaan omdat er geen of te laat hulp komt. Eerst moet er nog maanden op hoog niveau vergaderd worden door de mensen die daar wel voor hebben doorgeleerd. Eerst moeten er nog vele mensen sterven voordat de politiek er uit is...
In Griekenland, waar het op dit moment niet zo economisch rooskleurig is, is het fenomeen Filoxenia. Dit is het Griekse woord voor gastvrijheid wat zoiets betekent als: Liefde voor de vreemdeling. Laat dat eeuwenoude concept doorsijpelen in de bestuurders en de burgers. Deze burgers zijn geen groepje aantallen op papier; het zijn mensen zoals jij en ik van vlees en bloed. Die ook graag nog zomers lang hadden willen spelen met een schepje en een emmertje aan de branding van de zee tijdens zijn zomervakantie...
Reacties
Een reactie posten