Ik ga gemiddeld 2 keer per week uit eten; deels beroepsmatig maar ook privé. Dat is wellicht vaker dan de gemiddelde Nederlander, dus ik ben misschien wat bevooroordeeld, maar soms heb ik echt moeite om een keuze te maken. En niet omdat er zoveel spannends te kiezen valt.
Uiteraard moet vermeld worden dat de keukens in het topsegment hier in dit stukje buiten beschouwing gelaten kunnen worden, maar als ik dat 2 keer per week zou kunnen ervaren, dan zat ik waarschijnlijk niet hier maar op een luxe jacht waar iemand met een sixpack mij kaviaar zat te voeren.. om het af en toe af te toppen met een teugje Vintage Champagne.
Geen keuze stress gisteren in Kafe België; hartje Utrecht. Zij serveren zo'n 174 bieren op fles en nog eens 20 wisselend op fust. Daarnaast een kleine, maar spannende lunch- en dinerkaart. Op de kaart zie ik gerechten die maatschappelijk verantwoord geproduceerd zijn en waar de herkomst vermeld wordt.
Uiteindelijk ben ik toch gegaan voor een slok bierlikeur en een glaasje chocolade jenever. Daar kan geen Alexander cocktail of naamloze zuivel/whisk(e)y likeur tegen op!
Het gebeurt nog zelden dat ik gretig zoals een kind voor de grote snoepbakken van Jamin kwijlend zit te wikken en te wegen of ik nu de pastinaak mousseline met zomertruffel schuim zal nemen met een knappertje van het een of het ander, of toch maar de zacht gegaarde Livar varkenswang geserveerd in een brioche broodje, geserveerd met kleine groenten van het seizoen...
Wat een feest zou het zijn om niet te kunnen kiezen omdat de gerechten allemaal spannend en niet alledaags zijn en bovenal niet gekopieerd zijn. Ik kom nog te vaak een te standaard menukaart tegen. Ik, zonder koksopleiding, kan met twee vingers in de neus zo ook een menukaart samen stellen. Gewoon even het Hanos krantje of de Makro folder erbij en hup, copy pasten maar.
We beginnen natuurlijk met de carpaccio van rundvlees op een bedje (!) van rucola geserveerd met pesto en pijnboompitten en schaafsel van Pecorino. Dan geitenkaas salade met honing, gevolgd door een trio van gerookte vissoorten en mierikswortelsaus. Dan een groente-, tomaten- en mosterdsoep. Het hoofdgerecht zal uit vlees en vis bestaan, met natuurlijk de schnitzel in diverse varianten; zigeuner, Wiener, Holsteiner. De kipfilet, slibtongetjes met ravigotte saus en een enkel vegetarisch gerecht. De hartige groente taart doet het altijd goed.
De desserts, of beter hier; de toetjes. Vanille ijs met slagroom, al dan niet met chocolade saus of advocaat. Gevolgd door de o zo frisse sorbet met fruit. Fruit uit blik. Crème brulee en de Tiramisu en de aangeklede koffie.
Komt deze 13 in een dozijn menukaarten voort vanuit het gemis van creativiteit of vakkennis van de kok, of wordt dit gestuurd door de grootgrutters via de aanbiedingen in de folders?
Of denken de uitbaters echt dat de gasten dit willen? Dat de gast gaat zeggen tegen de bediening: "nou, als ze geen carpaccio hebben, ga ik naar huis!"
Sinds de voorverpakte carpaccio bij de Albert Heijn tussen de boterhamworst en de slagersachterham ligt, denk ik dat niemand meer voor de dunne plakjes vlees komt. Mits het eigenaardig en onverwacht is.
Ondernemer; onderscheid je van de anderen in je omgeving!
Of moet de goede service in de bediening dan toch het verschil maken?
Uiteraard moet vermeld worden dat de keukens in het topsegment hier in dit stukje buiten beschouwing gelaten kunnen worden, maar als ik dat 2 keer per week zou kunnen ervaren, dan zat ik waarschijnlijk niet hier maar op een luxe jacht waar iemand met een sixpack mij kaviaar zat te voeren.. om het af en toe af te toppen met een teugje Vintage Champagne.
Geen keuze stress gisteren in Kafe België; hartje Utrecht. Zij serveren zo'n 174 bieren op fles en nog eens 20 wisselend op fust. Daarnaast een kleine, maar spannende lunch- en dinerkaart. Op de kaart zie ik gerechten die maatschappelijk verantwoord geproduceerd zijn en waar de herkomst vermeld wordt.
Uiteindelijk ben ik toch gegaan voor een slok bierlikeur en een glaasje chocolade jenever. Daar kan geen Alexander cocktail of naamloze zuivel/whisk(e)y likeur tegen op!
Het gebeurt nog zelden dat ik gretig zoals een kind voor de grote snoepbakken van Jamin kwijlend zit te wikken en te wegen of ik nu de pastinaak mousseline met zomertruffel schuim zal nemen met een knappertje van het een of het ander, of toch maar de zacht gegaarde Livar varkenswang geserveerd in een brioche broodje, geserveerd met kleine groenten van het seizoen...
Wat een feest zou het zijn om niet te kunnen kiezen omdat de gerechten allemaal spannend en niet alledaags zijn en bovenal niet gekopieerd zijn. Ik kom nog te vaak een te standaard menukaart tegen. Ik, zonder koksopleiding, kan met twee vingers in de neus zo ook een menukaart samen stellen. Gewoon even het Hanos krantje of de Makro folder erbij en hup, copy pasten maar.
We beginnen natuurlijk met de carpaccio van rundvlees op een bedje (!) van rucola geserveerd met pesto en pijnboompitten en schaafsel van Pecorino. Dan geitenkaas salade met honing, gevolgd door een trio van gerookte vissoorten en mierikswortelsaus. Dan een groente-, tomaten- en mosterdsoep. Het hoofdgerecht zal uit vlees en vis bestaan, met natuurlijk de schnitzel in diverse varianten; zigeuner, Wiener, Holsteiner. De kipfilet, slibtongetjes met ravigotte saus en een enkel vegetarisch gerecht. De hartige groente taart doet het altijd goed.
De desserts, of beter hier; de toetjes. Vanille ijs met slagroom, al dan niet met chocolade saus of advocaat. Gevolgd door de o zo frisse sorbet met fruit. Fruit uit blik. Crème brulee en de Tiramisu en de aangeklede koffie.
Komt deze 13 in een dozijn menukaarten voort vanuit het gemis van creativiteit of vakkennis van de kok, of wordt dit gestuurd door de grootgrutters via de aanbiedingen in de folders?
Of denken de uitbaters echt dat de gasten dit willen? Dat de gast gaat zeggen tegen de bediening: "nou, als ze geen carpaccio hebben, ga ik naar huis!"
Sinds de voorverpakte carpaccio bij de Albert Heijn tussen de boterhamworst en de slagersachterham ligt, denk ik dat niemand meer voor de dunne plakjes vlees komt. Mits het eigenaardig en onverwacht is.
Ondernemer; onderscheid je van de anderen in je omgeving!
Of moet de goede service in de bediening dan toch het verschil maken?
Reacties
Een reactie posten