De wijnjuf in all inclusive resort MCL; blind date of echt blind proeven vanaf nu?

Afgelopen woensdag noodgedwongen ingecheckt bij het Medisch Centrum Leeuwarden. Een spontaan blind oog maakte dit mystery bezoek een feit. Dan maar van de nood een deugd maken om het ziekenhuis, tevens een stageplek van de studenten van de hotelschool. aan een gastvrijheidscheck te onderwerpen!

Het inchecken gebeurt aan de balie bij binnenkomst. Niet meer apart bij de weggestopte balie in de hoek, maar aan de achterkant van de grote mensenbalie op rechts: bravo!

Omdat ik via de achteringang binnenkwam, hoefde ik alleen maar naar de medicatie balie. Omdat ik eigenlijk een walk Inn was en gewoon een lopend suject (heel bijzonder hier om op de afdelingen te mogen lopen, maar daarover later meer) keken ze wel wat geschrokken op van de balie bij de afdeling neurologie. Een dame in het wit zei dat ik mij ergens op het begin van de gang moest melden omdat dit haar wijk niet was (!). Omdat de afdeling even in overleg was, mocht ik even wachten. Gelukkig zag ik op het planbord mij al staan voor kamer 1.

Al heel snel mocht ik mee lopen naar, jawel, kamer 1. Ik mocht mijn kastje en bed vast huiselijk maken; de officiële incheck zou zo beginnen. Een hele lieve dame checkte mij met allerlei vragen netjes in.

Het eten:
Het eten is keurig geregeld. Vroeger moest je bij de incheck aangeven wat je de hele periode wilde als ontbijt. Nu komt er een heus mobiel ontbijtbuffet de zaal oprijden! Gelukkig zit er een accu in want volgens ontbijtzuster Baukje (we noemen haar even zo) was het een onhandig gevaarte was een ramp was als je je rijbewijs nog niet had. Gelukkig bleek Baukje een rot in haar vak en ze vindt het hier al 29,5 jaar leuk!
Ook de lunch komt van dezelfde trolley; elke dag een warme snack. Het lijkt wel een verrijdbare koffietafel!

Het diner is helemaal feest; bij de ochtendkoffie mag je van je persoonlijke a la carte kaart kiezen tussen het Chef's menu of een eigen samenstelling maken. Dat laatste is het leukste. Ook de porties qua grootte kun je zelf aangeven.

Het eten ziet er vrij vlak uit maar de borden zijn super heet! De smaak van de gerechten zijn prima. In de toekomst komen er meerdere kleine gerechtjes geserveerd door de dag. Kleine hapjes zijn beter; zien doet eten en een ziekenhuisverblijf is toch, hoe het wendt of keert, een aaneenschakeling van het uitkijken van het ene F&B moment naar het andere; zo komt de patiënt de dag wel door.

Het patiënten vervoer:
Dat is een verhaal apart. Dat is een hele organisatie binnen het ziekenhuis.. Er moet wat getransporteerd worden!! Ik dacht dat ik zo even naar de oogarts kon huppelen. Ik weet inmiddels al aardig de weg binnen het ziekenhuis, maar dat is echt verboden. Ik mocht kiezen in een bed of in een rolstoel vervoerd te worden.  Ook moest ik geëscorteerd worden door iemand van transport. Daar kwam vrolijke Martin. Ik had gehoopt op Amarins of Lieuwe maar Martin was ook tof! Hij prees mijn Happy Socks gekregen van mijn Blind date. Die term is erg toepasselijk nu in mijn situatie blijkt u..

De mensen:
Net als bij een bank of bij een horeca gelegenheid, zijn de mensen degene die het verschil maken. Je kunt zulke goede protocollen hebben, of Epic systemen maar de mens doet het hem. Dat is ook zo bij het MCL.  Op en enkele oude stempel doctor die waarschijnlijk nog niet het volledige pakket sociale vaardigheden in het curriculum had op school, moet ik zeggen dat alle mensen hier echt heel lief en betrokken zijn met hun roeping en de patiënt!
Dat maakt in ieder geval voor mij de boel hier best dragelijk. Ik ga met een gerust hart op weekend verlof om zondag avond weer in te checken voor het MRI avontuur op maandag.

So far so food!