Kelner - gastheer - host; het is en blijft het mooiste vak!

Op de foto, genomen in 1973 zie je mijn vader. Hij werkte, na een horeca studie, bij gerenommeerde horeca bedrijven in het midden en westen van het land. Opgeklommen van debarrasseur , chef de rang tot ober-kelner. Hij trancheerde gevogelte aan tafel,  sneed ananas in de lucht en flambeerde Stroganoff en Crepes Suzettes aan tafel. Daarnaast kon hij gasten een goed wijn advies geven en las de mens of hij beter een Chassagne Montrachet kon aanbevelen of toch beter een Saint Veran.  Hij was trots op zijn vak. Ja, toen was kelner een vak waar je mee aan kon komen in de dansschool als een meisje aan je vroeg wat je deed voor werk!

Toen ik, na een blauwe maandag op een HBO voor docent drama gezeten te hebben, koos voor het bediening vak,  heette ik opeens gastvrouw. Althans, als je de 4 jaren werken-leren met goed gevolg volbracht. Ik was ook trots op mijn vak net als mijn vader! Bij gerenommeerde bedrijven mocht ik de gasten verwelkomen, in de watten leggen, met ze spelen om te kijken of ik kon inschatten waar ze blij van werden. Kennis van de gerechten, de ingrediënten de bereidingswijzen had ik opgedaan tussen lunch en diner van de (sous)chef. Ook de wijnen op de kaart passend bij de gerechten leerde je gaande weg. Een terugkerend ritueel was altijd het sluitdrankje; naast dat we de nieuwe informatie op de gastenkaarten schreven (CRM systeem avant la lettre) over verjaardagen, scheidingen, huwelijken en de genuttigde F&B, proefden we de restjes Petrus, Montrachet en Chateau neuf du Pape's. Multi leren 2.0. Je collega's waren je familie leden en we werken voor een zelfde doel. Een mooie tijd, een mooi vak en iedereen was bevlogen en betrokken bij het product en bij elkaar. Ja, wel hard werken, maar het voelde als een feestje 5 dagen in de week!

Nu, we schrijven 2017 is mijn dochter, de kleindochter van de man op de eerste foto werkzaam bij een restaurant in Leeuwarden. Tevens studeert zij aan  Stenden; de Hogere hotelschool te Leeuwarden om een vak te leren in de hospitality. Welke richting is nog niet duidelijk, maar dat ze blij wordt van mensen blij maken is een feit. Mijn dochter van generatie Z is goed materiaal voor ons mooie vak.

Waarom is deze generatie geschikt om in de horeca te werken?
Ze zijn flexibel; ze willen niet altijd standaard werktijden. Het is heerlijk om de hele dinsdag en woensdag vrij te hebben! Als andere werken en om 8 uur met broodtrommel en regenbroek aan naar kantoor fietsen, kunnen de horeca toppers zich nog even omdraaien en bedenken of ze gaan lunchen die middag met een vriendin, of toch naar de Ikea in Groningen. Lekker rustig! Of toch ontbijten voor een euro bij de HEMA? De arbeidsomstandigheden die ik en mijn vader vroeger kenden zijn niet meer. IK weet nog goed toen mijn oma overleed was het nog maar de vraag of ik naar de begrafenis kon; 'je begraaft je oma toch zeker niet op zaterdagmiddag en zo ver in Den Haag?' Af en toe een weekend vrij is mogelijk! Multi tasken is een competentie die goed past bij de nieuwe generatie Z; ze kunnen naast het fietsen ook heel goed appen en muziek luisteren! Ook kunnen ze naast Netflixen heel goed chillen met hun vriendje. Dus uithalen op tafel vier en gelijk oogcontact maken bij tafel 2 omdat je ziet dat ze nog wat willen bestellen is peanuts. Een doekje mee nemen voor de net lege tafel 1 terwijl je de rekening afhandelt bij tafel 10. No problem! Als de werkgever je medewerkers ook nog eens met respect behandelt en in ze investeert met trainingen en een goed salaris dan weet ik zeker dat het vak weer aanzien krijgt en dat de jeugd het mooie vak waar mijn vader blij van werd, weer in het vizier zal krijgen bij het kiezen van een opleiding!