Nu ben ik als 50er, best al wat minder naïef dan 30 jaar geleden, maar afgelopen donderdag ben ik weer flink wakker geschud!
Veel mensen weten wel dat veel producten die we in de supermarkt kopen gecreëerd zijn in grote Unilever-achtige fabrieken die gecreëerd zijn op de smaak van De Consument. Ook weten we vast wel dat er wijn is en wijn. Maar dat er zo'n groot verschil kan zijn tussen commercieel gemaakte wijn in een wijnconcern versus het fermenteren van gezonde rijpe druiven uit de wijngaard in een wijnkelder vervaardigd, was even van mijn netvlies.
Tijdens de Nationale Wijndocentendag gaf Stan Beurskens van wijndomein St Martinus in Vijlen, een lezing over Plofwijn. De verwijzing naar Plofkip werd gemaakt omdat deze kip ook gecreëerd is in barre omstandigheden waarbij het vlees snel een bepaald formaat moet hebben om goedkoop in de supermarkt te belanden. Smaakt het ook? Is dat belangrijk? Een klein test tussen een mooi stukje kippedij van een vrolijke boerderij kip versus een brok proteïnen in de vorm van een lapje vlees bewijst dat het ene smaak heeft en het andere alleen structuur geeft tussen de kiezen. De meeste conumenten bannen deze kip al gelukkig!
Zo ook met wijn. Wijn kan tegenwoordig zonder druiven gemaakt worden in een laboratorium. Er is recentelijk een Dom Perignon geproduceerd zonder tussenkomst van druiven, wijngaard en kelder perikelen. Gewoon mengen van water, aminozuren, zuur zoals wijnsteenzuur, een beetje suiker voor het creëren van alcohol, wat vluchtige organische stoffen en klaar is Klara! Een gevaarlijke gedachte; binnenkort zijn er geen wijngaarden meer nodig om wijn te maken. De wijnboeren kunnen zich laten omscholen tot laborant en de wereld is gelijk een stuk minder gecompliceerd en romantisch.
Ik zie het al voor mij: een 3D geprinte boerderij kip met een in het laboratorium gecreëerde pinot noir. Daarbij een saus van Knorr of Nestlé erover heen genappeerd die samengesteld is uit een panel huisvrouwen die samen de smaak hebben bepaald voor het ganse volk.
Als we dit voedsel nou ook nog via een sonde krijgen toegediend hoeven we nooit meer de tafel te dekken en de afwas te doen.
Trouwens, sommige huisvrouwen van tegenwoordig zijn ook creaties geworden. Gemaakt door Dokter Bibber. De botox zit in bijna elk voorhoofd, de bovenlippen opgespoten en wellicht gecorrigeerd down under en de kippenborst gelift. Als de inborst nou ook even gedefragmenteerd wordt, zijn we allen hetzelfde. Is wel zo makkelijk en hoeven we niet meer op Tinder. We zijn inwisselbaar.
Hopelijk zal de consument begrijpen dat wijn die in een laboratorium gemaakt is en voor 3 euro op het schap staat, nooit ambachtelijk gemaakt kan worden. Een wijn die elk jaar hetzelfde ondefinieerbare fruitaroma heeft is niet spannend en gaat snel vervelen. Net als de in- en opgespoten Bimbo's!
Dus koop geen plofwijn en geen plofkip meer en zeg tegen je vrouw dat je haar kraaienpootjes zo mooi en authentiek vind staan! Dan wordt de wereld zeker weten een stuk mooier!
Veel mensen weten wel dat veel producten die we in de supermarkt kopen gecreëerd zijn in grote Unilever-achtige fabrieken die gecreëerd zijn op de smaak van De Consument. Ook weten we vast wel dat er wijn is en wijn. Maar dat er zo'n groot verschil kan zijn tussen commercieel gemaakte wijn in een wijnconcern versus het fermenteren van gezonde rijpe druiven uit de wijngaard in een wijnkelder vervaardigd, was even van mijn netvlies.
Tijdens de Nationale Wijndocentendag gaf Stan Beurskens van wijndomein St Martinus in Vijlen, een lezing over Plofwijn. De verwijzing naar Plofkip werd gemaakt omdat deze kip ook gecreëerd is in barre omstandigheden waarbij het vlees snel een bepaald formaat moet hebben om goedkoop in de supermarkt te belanden. Smaakt het ook? Is dat belangrijk? Een klein test tussen een mooi stukje kippedij van een vrolijke boerderij kip versus een brok proteïnen in de vorm van een lapje vlees bewijst dat het ene smaak heeft en het andere alleen structuur geeft tussen de kiezen. De meeste conumenten bannen deze kip al gelukkig!
Zo ook met wijn. Wijn kan tegenwoordig zonder druiven gemaakt worden in een laboratorium. Er is recentelijk een Dom Perignon geproduceerd zonder tussenkomst van druiven, wijngaard en kelder perikelen. Gewoon mengen van water, aminozuren, zuur zoals wijnsteenzuur, een beetje suiker voor het creëren van alcohol, wat vluchtige organische stoffen en klaar is Klara! Een gevaarlijke gedachte; binnenkort zijn er geen wijngaarden meer nodig om wijn te maken. De wijnboeren kunnen zich laten omscholen tot laborant en de wereld is gelijk een stuk minder gecompliceerd en romantisch.
Ik zie het al voor mij: een 3D geprinte boerderij kip met een in het laboratorium gecreëerde pinot noir. Daarbij een saus van Knorr of Nestlé erover heen genappeerd die samengesteld is uit een panel huisvrouwen die samen de smaak hebben bepaald voor het ganse volk.
Als we dit voedsel nou ook nog via een sonde krijgen toegediend hoeven we nooit meer de tafel te dekken en de afwas te doen.
Trouwens, sommige huisvrouwen van tegenwoordig zijn ook creaties geworden. Gemaakt door Dokter Bibber. De botox zit in bijna elk voorhoofd, de bovenlippen opgespoten en wellicht gecorrigeerd down under en de kippenborst gelift. Als de inborst nou ook even gedefragmenteerd wordt, zijn we allen hetzelfde. Is wel zo makkelijk en hoeven we niet meer op Tinder. We zijn inwisselbaar.
Hopelijk zal de consument begrijpen dat wijn die in een laboratorium gemaakt is en voor 3 euro op het schap staat, nooit ambachtelijk gemaakt kan worden. Een wijn die elk jaar hetzelfde ondefinieerbare fruitaroma heeft is niet spannend en gaat snel vervelen. Net als de in- en opgespoten Bimbo's!
Dus koop geen plofwijn en geen plofkip meer en zeg tegen je vrouw dat je haar kraaienpootjes zo mooi en authentiek vind staan! Dan wordt de wereld zeker weten een stuk mooier!

Reacties
Een reactie posten