Eerst nog even in Nederland de krenten uit de pap halen...
Als aanloop van mijn SINGLE VARIETY WIJN TOUR door Frankrijk, ben ik met een zeer goede vriendin naar Deventer getogen..
Bij de incheck in het Postillion hotel aan de rand van Deventer herkende ik een stoere vrouwenkop als een student van de Hogere Hotelschool te Leeuwarden.. Alleen de woorden: "Leeuwarden.. hotelschool?" waren genoeg om een nog stralendere glimlach te krijgen dan ik al kreeg bij het aankijken. Mathilde van der Weerd, een Alumnus van cohort zeer lang geleden, is daar directeur! chapeau! Dat glazen hotelplafond wordt met rasse schrede ingekopt!
Dat Postillion heeft een flinke metamorfose ondergaan; in mijn beleving was het nog van perenhout en donkerrood en rechauds omgeven, maar het ademt nu moderne grandeur uit. Meet Eat en Sleep.
In het mooie Hanzestadje Deventer is het goed toeven qua F&B. Wij aten bij Boas. Boas is een restaurant in het oude stadsdeel en het restaurant is het voorbeeld van hoe het moet qua gastvrijheid in zowel de zachte als de harde kant.
De zachte kant: de mens kant; we worden hartelijk ontvangen op het moment dat wij om 4 uur even binnen wippen om te vragen of er plek is. De patron (het woord 'de eigenaar' geeft de man niet genoeg credits) is alleraardigst en reserveert voor ons een tafel. Buiten zelfs. Het is mooi juli weer en de tafels aan de straatzijde worden opgedekt dus dat is wel heel erg leuk.. Linnen tafelkleden.. waar vindt je dat nog?
De harde kant; de skills... In Boas wordt bij elke gang een handeling aan tafel gedaan. De eerste gang was carpaccio... Ik voel het schaamrood al op de kaken als ik het woord allee al intyp... In een van mijn eerste blogs heb ik de carpaccio neer gesabeld! Elk zichzelf respecterend bedrijf moet en zou een carpaccio de boeuf op de kaart hebben staan.. Of in ieder geval een dun gesneden what ever..
Nou, in Boas is een carpaccio gewoon een goed voorgerecht; geen ingevroren vlees wat te koud op een bord wordt gesneden.. en on top of that: De mooie Parmezaan wordt aan tafel door een leuke gastheer over je gerecht geschaafd... (had ik al genoemd dat er Frans brood wordt geserveerd met gezouten boter en olijfolie en smeersels met artisjok en truffelmeuk?)
Bij de koude komkommersoep wordt een de soep Service a la Russe van links in het soepbord geschonken over een quenelle van kruiden crème fraiche.. een kleine min; het zou lekker zijn geweest als er een bite in de soep zat... een concassee van komkommer bijvoorbeeld..om een beetje te kauwen..
De vis was in zoutkorst. Aan tafel werd de korst ontdaan en de vis gefileerd aan een gueridon. Waar doen ze dat nog? Ook nog eens aan de straat op klinkertjes.. wat een gesjouw met die kleine tafeltjes...
De zacht gegaarde kalfswang met saus.. aan tafel genappeerd .. was zo mals en zacht... dat de mooi gerijpte 2012 Bordeaux was een perfecte match...
Die kalfswang... ik heb er al tijden slapeloze nachten van..
Het dessert was iets met rode vruchten. Een bavaroise.. Niet verkeerd.. lekker luchtig.. alleen die ene aardbei stak schril af tegen de andere rode vruchten in het ijs en mousse..
Kortom: ik ben benieuwd hoe het mij vergaat in Amsterdam volgende week... in Winterswijk die week erna en jawel...dan in op naar de Alsace....
lezers die tips hebben aangaande must tastes... ik hou mij aanbevolen! (nu: on my way richting sportschool...)
Koude komkommersoep? Nog nooit van gehoord... uberhaupt koude soep? Is dat niet gewoon een smoothy dan? Klinkt alsof ik het weg zou willen spoelen met een goede wijn.
BeantwoordenVerwijderenLeonoor.. koude soep is in de zomer echt super verfrissend. Vaak met tomaat. Dan noemen ze het gazpacho.
BeantwoordenVerwijderen