Bij de receptie van het hotel vroegen we om een plattegrond. De dame die ons zeer vriendelijk te woord stond, gaf ons een kaart. We kregen zelfs een voucher voor korting voor de fietshuur bij de plaatselijke fietsenboer. Jee, ze was wel heel aardig. Op de balie stond een grote conische vaas met appels en water. Ja, daar mochten wij ook een van.Toen we haar hartelijk bedankten voor haar gulle gastvrije gebaren gaf ze als klap op de Hiltonpijl ons ook nog een grote chocolade koek mee. De grand finale komt nu; de koek, verpakt in vetvrij papier was ook nog eens warm!
Al knabbelend de fietsen halen en op naar het Schip waar we die nacht onder zeil zouden gaan; Avanti...tegenover NEMO. Voor 90 euro slaap je in een hondenkooi van 2 bij 2 meter met zijn tweeën op elkaar. Een 'stapelbrits' waar een geplastificeerd matras op lag. Je wilt niet weten hoeveel lichaamssappen daar al met een 1000 dingendoekje vanaf zijn geswiped maar het was een knus hokje. De gedeelde douche was nog op slot, maar dat zou vast goed komen morgenochtend. Nadat we de code van onze fietsen hadden opgeslagen in ons geheugen en een ezelsbruggetje van de code van het nachtslot hadden bedacht, togen we op de fiets naar de binnenstad.
Daar waar de culinaire oorsprong is, hebben we geluncht; Thijs; het restaurant van Dikker en Thijs. Het hotel heeft de jongste GM: Melle van Uden aan het hoofd staan. (HHS Den Haag)
Op het terras is het goed toeven; we bestelden 2 kleine plankjes met wat charcuterie en fromage om mijn Franse vakantiegevoel nog even vast te houden. Redelijk veel wijnen per glas die op een leuke planchette waren uitgestald. Omdat we niet konden kiezen in de Rose uit de Provence en de Viognier mochten we van elk een half glas proeven. Top meegedacht met de weifelende en wijn liefhebbende Friese mutsen. Als pairing had Thijs oesters met bier van de plaatselijke brouwerij Two chefs brewing. Het bier was gebrouwen met citroengras wat het bier zijn frisheid gaf. Natuurlijk hoefden wij niet te vragen om een nieuwsgierig slokje: het glas hing al schuin tegen de tap.
Off we go.. via het vernieuwde Hotel Pulitzer en Jansz naar het Waldorf Astoria. Een glas witte Bourgogne van Latour met uiteraard wat gepofte rijstcrisps en noten waren een goed intermezzo tussen Thijs en ons volgende doel: Een proeverij bij distilleerderij Wynand Fockink in de Pijlsteeg. Een alumni en zijn vriendin waren zeer gastvrij om ons een rondleiding te geven met als afsluiter een degustation van Oud Hollandse likeuren. Vroeger moest ik ze op school nog leren en in mijn eerste leerbedrijf moest ik ze eens per maand afstoffen op de bovenste plank van de bar. Hansje in de Kelder, Pruimpje prik in, Bruidstranen, maar ook alle vruchtenlikeuren die je je maar kan bedenken. Nadat we geproefd hadden, mochten we er een nuttigen. Met het tulpglas tot de nok toe vol kun je bij dat soort rituelen alleen nog maar met de mond naar het glas en de kop eraf slurpen. Heerlijk! Om de gastvrije gepassioneerde jeugd te bedanken namen we ze mee naar Vyne: een wijnbar op onze bucket list. De wijnbar was leeg. De klok zei dat het 19.00 uur was. Perfecte tijd voor een goed glas wijn. Daar dachten heel veel mensen dus anders over. Een fles Italiaanse Falanghina is het geworden. De wijnbarman was vast kundig maar het geheel voelde wat doods en de zaak had geen ziel. En geen gasten.
Hup, op de fiets naar restaurant C in de Wibautstraat. Ja, waar Baut zat. Dit pop up restaurant dat inmiddels gespecialiseerd is in op poppen, zit ook in Baut en Dreesman waar ik al eerder over geschreven heb. In het oude pand van de V&D tegenover L'Europe.
Het concept van C is gebaseerd op de Bereidingstemperaturen uitgedrukt in graden Celsius. Bij binnenkomst- we waren schandelijk te laat- werden we ontvangen door Dax. Dax herkende ik als student van Stenden en dat klopte. Een geroutineerde vakman die al na het eerste jaar niet verder mocht vanwege de bindende studiepunten regel. Mooi om te zien dat jonge professionals die een prachtig ambacht uitoefenen, helemaal geen papiertje nodig hebben. Zowel de gastvrijheid van de jonge kwispelde honden in de bediening en achter de bar (Sam, je bent een flair tenderende topper) als het perfect bereide eten waren om over naar huis te schrijven! De baars met granite, het langzaam laag gegaard kalfswang met lever, de kreeft, het bietentoetje.. alles was even smaakvol en mooi gepresenteerd. Leuk dat de open keuken die zich midden in het restaurant bevond bedoeld is om aan te eten. Zo kijk je op de vingers van de koks. Ze werden er niet anders van..
Terug fietsend naar ons jacht met eigen loopplank mijmerde we nog even na in de stuurhut en vonden het toch echt leuk geweest. Nog een aantal nachtjes slapen en het nieuwe schooljaar is echt een feit. Laten we hopen dat de nieuwe lichting eerste jaars hotello's even veel plezier mogen hebben in het uitoefenen van het prachtige vak als de mensen die we vandaag mochten ontmoeten!
p.s. de kajuitjes waren erg gehorig en de douches nat en haccp.. het ontbijt was aanwezig en de koffie bruin. De borden en kopjes dienden we zelf af te wassen... Is dat een schande of een deel van de beleving?
Reacties
Een reactie posten